Ons Verhaal

Er is mij gevraagd om Ons Verhaal kort samen te vatten, aangezien mensen tegenwoordig blijkbaar niet te lang willen lezen. Ik weet echter niet zeker hoe ik dit moet doen. Daarom vraag ik je een paar minuten om ons beter te leren kennen.

Ons verhaal begon ongeveer 20 jaar geleden toen Concordia naar Málaga verhuisde. Ze begon daar veel verlaten paarden tegen te komen en zocht een plek om ze te huisvesten. De plek die ze vond, werd Alle Paarden van de Wereld. Het asiel is een van de grootste in Europa en is een echt een thuis voor alle dieren (honden, katten, fretten, schildpadden, kippen, enz.) die ons pad kruisen en die zijn mishandeld door toedoen van mensen.

Na korte tijd belde Concordia haar familie. Ze was eenzaam, overweldigd door hoeveel dieren hulp nodig hadden en had geen financiële middelen. Daarom hebben onze ouders en ik zonder al te veel na te denken ons huis in Madrid verkocht, onze vrienden en ons werk achtergelaten en zijn we naar Málaga verhuisd.

Mijn zus en ik hebben gepraat en we hadden twee opties. We konden ofwel de dieren helpen die mijn zus al had gered (met steun van onze familie) en het daarbij laten, of we konden een liefdadigheidsinstelling opzetten waardoor we nog veel meer dieren zouden kunnen helpen en vooral zouden kunnen vechten om hun leven te veranderen.

We kozen voor de tweede optie en besloten ons leven te wijden aan dierenwelzijn, veel andere dingen op te geven en niet achterom te kijken.

Dat was het begin van CYD Santa María, dat nu Alle Paarden van de Wereld heet.

Ons grootste succes is ongetwijfeld elk leven dat we hebben gered en al het leed dat we hebben voorkomen. We zijn ook bijzonder trots op onze betrokkenheid bij het opstellen van Koninklijk Besluit 804/2011, dat paarden erkent als gezelschapsdieren en hun wettelijke bescherming uitbreidt, iets waar niemand eerder aan had gedacht.

Sindsdien wordt ons werk alom erkend en hebben we de hoogste onderscheidingen ontvangen van o.a. SEPRONA (het onderdeel van de Guardia Civil, dat zich bezighoudt met bescherming van natuur en dieren) en het officiële college van dierenartsen van Málaga (V de Oro) enz.

Helaas is er nog veel werk aan de winkel. Zo zijn er nog steeds mensen die puppy’s doden of in de vuilcontainer gooien alsof ze waardeloos zijn. Ook hebben we jarenlang gevochten om het welzijn van koetspaarden te garanderen. We hebben enige vooruitgang geboekt, maar zeker niet genoeg.

Om ons echt te leren kennen, is het belangrijkste om te weten dat we onvermoeibaar blijven vechten totdat dieren goed worden behandeld. We hopen die dag mee te maken. Het is moeilijk om te blijven worstelen, overleven, met weinig hulp. Gelukkig hebben we altijd kunnen rekenen op goede mensen die deel willen uitmaken van dit verhaal, ons verhaal. Na het lezen van deze woorden hopen we dat u een van hen wordt.